Mewa żółtonoga (Larus fuscus) – gatunek dużego ptaka wodnego z rodziny mewowatych (Laridae). Przeważnie wędrowny, w sezonie lęgowym zamieszkuje Eurazję, zimuje także w Afryce i Ameryce Północnej. W Polsce skrajnie nielicznie lęgowy na północy. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Podgatunki i zasięg występowania Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny (IOC) i autorzy AviList wyróżniają następujące podgatunki: L. f. graellsii A.E. Brehm, 1857 – mewa brytyjska – Grenlandia, Islandia, Wyspy Owcze i zachodnia Europa; zimują od południowo-zachodniej Europy po zachodnią Afrykę, coraz częściej także na atlantyckim wybrzeżu Ameryki Północnej L. f. intermedius Schiøler, 1922 – Holandia, Niemcy, Dania, południowo-zachodnia Szwecja i zachodnia Norwegia, izolowana populacja występuje w północno-wschodniej Hiszpanii w delcie Ebro; zimują głównie w zachodniej Europie i zachodniej Afryce L. f. fuscus Linnaeus, 1758 – mewa żółtonoga – północna Norwegia, Szwecja i Finlandia po Morze Białe; zimują głównie w Afryce i południowo-zachodniej Azji L. f. heuglini Bree, 1876 – mewa syberyjska – północna Rosja od Półwyspu Kolskiego po północno-centralną Syberię;