Opactwo w Echternach zostało założone przez Wilibrorda, misjonarza anglosaskiego, który przybył do państwa Franków w 680 roku w celu chrystianizacji pogańskich Fryzów, a w 685 roku został biskupem Utrechtu. Podczas swojej misji nawiązał bliskie kontakty z majordomami z rodu Karolingów. W 697 lub 698 roku otrzymał od Irminy, teściowej majordoma Pepina z Heristalu ziemie położone nad rzeką Sûre, w pobliżu Trewiru. Irmina podarowała mu część posiadłości Epternacus – drugą część podarowała w 706 roku Plektruda, żona majordoma Pepina z Heristalu. Na terenie posiadłości znajdował się kościół, mały klasztor (monasteriolum) i dom dla wędrujących mnichów (xenodochium). Wilibrord rozpoczął wznoszenie klasztoru benedyktyńskiego w 704 roku. Pierwszym opatem był sam Wilibrord, który po śmierci w Utrechcie w 739 roku został pochowany w Echternach.