Cyryl Biełozierski, imię świeckie: Kuźma (ur. 1337, zm. 1427) – święty mnich Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Jeden z uczniów św. Sergiusza z Radoneża, twórca monasteru Cyrylo-Biełozierskiego.
Życiorys Pochodził z Moskwy. Według niektórych źródeł pochodził ze szlacheckiej rodziny Weliaminowów, jednak wcześniej stracił rodziców. Trafił wówczas pod opiekę swojego krewnego, Tymofieja Wieliaminowa, u którego podjął pracę jako zarządca majątku. Pomimo sygnalizowanego mu powołania zakonnego Kuźmy Timofiej nie chciał zwolnić go z pracy. Ostatecznie przyszły święty miał złożyć śluby monastyczne w wieku ponad 40 lat, przed uczniem Sergiusza z Radoneża Stefanem Mechryskim i wstąpić do moskiewskiego Monasteru Simonowskiej pod imieniem Cyryl. Po wstąpieniu do klasztoru zaczął stosować radykalne praktyki ascetyczne, w tym całonocne modlitwy i posty. Równocześnie pracował w piekarni i kuchni klasztornej. Jego dążenie do ascezy wywoływało niezadowolenie przełożonych, którzy polecali mu ograniczanie praktyk mających negatywny wpływ na jego zdrowie (np. nakazując mu spożywać posiłki ze wszystkimi mnichami, a nie, jak chciał Cyryl, raz na trzy dni). Po spotkaniach z Sergiuszem z Radoneża na krótki czas został również jurodiwym.