Monaster Trójcy Świętej – prawosławny męski klasztor w Drohiczynie działające od początku XVI w. do 1823, w 1905 reaktywowany jako żeński, funkcjonował do 1915 jako filia monasteru Narodzenia Matki Bożej w Krasnymstoku.
Monaster powstał na początku XVI w. na Kramczewskiej Górze w Drohiczynie jako drugi męski ośrodek prawosławnego życia mniszego w mieście, po istniejącym od XIII w. monasterze Przemienienia Pańskiego. W 1636 mnisi zostali zmuszeni do opuszczenia klasztoru, jednak w połowie XVII w. przywilej królewski zagwarantował Kościołowi prawosławnemu prawo jego ponownego otwarcia. W II połowie kolejnego stulecia monaster Przemienienia Pańskiego został podporządkowany klasztorowi Trójcy Świętej jako placówka filialna. W 1808 we wspólnocie przebywało tylko dwóch mnichówH. Surynowicz, Życie monastyczne na Grodzieńszczyźnie w XIX wieku, red. A. Mironowicz, U. Pawluczuk, P. Chomik: Życie monastyczne w Rzeczypospolitej. Białystok: Zakład Historii Kultur Pogranicza Instytutu Socjologii Uniwersytetu w Białymstoku, 2001, ss. 200–201. .. Kompleks budynków monasterskich tworzyły drewniane świątynie Trójcy Świętej i św. Barbary (refektarzowa), folwark, budynek z kuchnią i mieszkaniem służących, wozownia, studnia, budynek przytułku dla trzech lokatorów. Mnisi prowadzili także parafię.