Langer i współpracownicy stwierdzili, że grupa Silesauridae może obejmować tylko silezaura i formy wykazujące zbliżone cechy uzębienia i szczęk, takie jak Sacisaurus i Technosaurus, jednak nie wykluczyli przynależności do niej również eucelofyza, pseudolagozucha i Lewisuchus. Według analizy filogenetycznej przeprowadzonej przez Sterlinga Nesbitta i in. do Silesauridae należą Lewisuchus (przypuszczalnie synonimiczny z pseudolagozuchem), Asilisaurus, Eucoelophysis, Silesaurus i Sacisaurus.
Pozycja filogenetyczna silezaurydów była przedmiotem licznych debat wśród paleontologów – mogą one stanowić klad bazalnych przedstawicieli Dinosauriformes, grupę parafiletyczną obejmującą taksony sukcesywnie coraz bliżej spokrewnione z dinozaurami lub bazalne dinozaury ptasiomiedniczne. Według analizy Jorge Ferigolo i Maxa Langera z 2007 roku Silesaurus i Sacisaurus są dwoma najbardziej bazalnymi dinozaurami ptasiomiednicznymi, podczas gdy badania Martína Ezcurry wsparły drugą spośród powyższych hipotez.