thumb|240px|Chrystus i jawnogrzesznica (poł. XVI w.), Muzeum Narodowe w Warszawie thumb|240px|Św. Rodzina ze św. Janem Chrzcicielem (poł. XVI w.), Zamek Królewski na Wawelu, Kraków Bonifacio Veronese lub Bonifacio Veneziano, właśc. Bonifacio de' Pitati (ur. 1487 w Weronie, zm. 19 października 1553 w Wenecji) – włoski malarz okresu późnego renesansu i manieryzmu.
Niewiele wiadomo o jego życiu. W 1505 przeniósł się wraz z rodziną do Wenecji. Był uczniem Palmy il Vecchia. Uległ wpływowi Belliniego, Giorgionego i Tycjana. Aby sprostać licznym zamówieniom zorganizował wielką pracownię na wzór przedsiębiorstwa. Ważnym jego dziełem była dekoracja Sali Rady Dziesięciu w Palazzo Camerlenghi w Wenecji. Malował obrazy religijne i alegoryczne. Jego uczniami byli m.in. Jacopo Bassano i Jacopo Tintoretto.