Dodatkowy pancerz i wyposażenie sprawiły, że „Royal Oak” był jednym z najlepiej wyposażonych pancerników typu Revenge, ale dodatkowe obciążenie spowodowało wzrost zanurzenia jednostki i w rezultacie obniżenie jego prędkości maksymalnej o kilka węzłów.
Grubość opancerzenia HMS „Royal Oak” Główny pas pancerny 330 mm (13 cali) Pas górny 152 mm (6 cali) Barbety 254 mm (10 cali) Czoła wież 330 mm (13 cali) Boki wież 279 mm Góra wież 108 mm (4,25 cala) Kazamaty artylerii średniej 152 mm
Służba I wojna światowa I wojna światowa trwała już od prawie dwóch lat, gdy „Royal Oak” wszedł do służby. Okręt został przydzielony do Trzeciej Eskadry Czwartego Dywizjonu Liniowego brytyjskiej Grand Fleet i niedługo, wraz z większością floty, wziął udział w próbie zniszczenia niemieckiej Hochseeflotte w ostatecznie nierozstrzygniętej bitwie jutlandzkiej. Pod dowództwem komandora Crawforda Maclachlana pancernik opuścił Scapa Flow wieczorem 30 maja w towarzystwie pancerników HMS „Superb”, HMS „Canada” i okrętu flagowego admirała Johna Jellicoe – HMS „Iron Duke”.