Do jego nielicznych obowiązków administracyjnych należała opieka nad szkołą katedralną.

Zajmował się także badaniami z zakresu chemii i fizyki, szczególnie interesując się zjawiskami elektryczności. Będąc pod wpływem pokazów Źródłem inspiracji von Kleista miały być przeprowadzane przez Bosego spektakularne pokazy wyładowań elektrycznych połączone z zapłonem oparów spirytusu za ich pomocą. zajął się doświadczeniami z kondensatorem elektrycznym, który był zamkniętym korkiem naczyniem ze szkła wypełnionym wodą. Przez korek przebito na wylot miedziany drut. Butelkę można było naładować elektrycznie, pocierając pręt jedwabiem. 11 października 1745 po wielu wcześniejszych próbach przeprowadził próbę zakończoną sukcesem. O dokonanym odkryciu poinformował listem z 4 listopada 1745 członka Berlińskiej Akademii Nauk i sekretarza jej sekcji fizyki Johanna Lieberkühna oraz kolegę z czasów gimnazjum w Gdańsku, diakona w gdańskim kościele św. Jana Pawła Świetlickiego, który zainteresował nim późniejszego burmistrza Gdańska Daniela Gralatha. Jego wyników nie udało się odtworzyć badającym je naukowcom, jedynie Gralath zdołał je powtórzyć. W liście z 19 grudnia 1745 do profesora z Halle opisał swoje doświadczenia, a list ten znalazł się później w książce Krügera Historia Ziemi.