Strefy reakcyjne pomiędzy amfibolitami a jasnymi gnejsami, złożone ze skał biotytowo-plagioklazowych, zawierają mniej potasu i krzemionki niż gnejsy, a równocześnie mniej magnezu i tlenków żelaza niż amfibolity. Notowano również warstewki skał bogatych w wollastonit, występujące na kontakcie wapieni i kwarcytów. Warstewki te, w porównaniu z wapieniami, są uboższe w Ca, a w porównaniu z kwarcytami w SiO2. Proces ten przypomina procesy homogenizacji, jednak skład nowo powstałej skały musi być pośredni. Z jednej i drugiej strony dyfundują pewne składniki, które na granicy serii skalnych mogą wytrącać się w postaci najmniej rozpuszczalnych w danych warunkach minerałów. Minerały dawne, które miały rozpuszczalność większą od nowo powstałych, w wyniku granicznych reakcji chemicznych ulegają rozpuszczeniu, robiąc miejsce nowo powstałym minerałom.