Była pracownikiem naukowym Wydziału Filologicznego Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Rzeszowie. Od 1971 do 1973 prodziekan Wydziału Humanistycznego tej uczelni. W 1977 przeniosła się do Lublina, gdzie została przyjęta na etat docenta w Zakładzie Literatury Pozytywizmu i Młodej Polski Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Od 1982 do 1984 była prodziekanem Wydziału Humanistycznego tego uniwersytetu, a w latach 1989–1992 kierowała Instytutem Filologii Polskiej UMCS. Przez wiele lat współpracowała naukowo z licznymi ośrodkami zagranicznymi, m.in. wygłaszając referaty i wykłady.

Należała do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, pełniła mandat posła na Sejm PRL VI kadencji (1972–1976), wybrana z okręgu 64 (Rzeszów). Zasiadała w sejmowych komisjach: Oświaty i Wychowania oraz Nauki i Postępu Technicznego.

Odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1984), Złotym Krzyżem Zasługi (1975) i Medalem Komisji Edukacji Narodowej (1976), a także honorowymi odznakami.