Polityka morska Lucjan egzekwował konsekwentnie "prawo morskie" w celach dochodowych. W kwietniu 1511 r. zarekwirował florencki statek. Chciał w ten sposób zmusić Florencję za zapłaty długu z 1424 r. Florencja wysłała dyplomatę Niccolò Machiavellego w tej sprawie. Lucjan przyjął go na zamku w Mentonie. Podpisano porozumienie kończące spór: Lucjan zobowiązał się nie zatrzymywać statków florenckich, a Florencja zobowiązała się przestrzegać „prawa morskiego” seniorii. Podpisano także traktat nawigacyjny, ułatwiający zawijanie statków do ich portów przez dziesięć lat. 11 października 1511 r. podobne porozumienie podpisał z Monako Ferdynand II Katolicki, król Aragonii i Kastylii.
Morderstwo W dniu 22 sierpnia 1523 r. doszło do zamachu na życie Lucjana w Monako. Morderców nasłał jego siostrzeniec genueńczyk Bartłomiej Doria, senior Dolceaqua. Inspiratorem zamachu był prawdopodobnie jego stryj Andrea Doria, admirał na służbie króla Franciszka I. Bartłomiej zabił wuja, żeby wejść w posiadanie seniorii. Możliwe także, że chciał dać Monako Marii, córce Jana II, żonie Hieronima de La Rovère. Ślub Marii z Hieronimem w 1515 r. odebrał jej prawa do sukcesji. Wkrótce po zabójstwie Lucjana przypłynął Augustyn, biskup Grasse. Nierozpoznany przez okręty admirała Dorii wszedł w posiadanie Monako.