thumb|Emblemat wałbrzyskiej Rady Harcerzy Starszych, której symbolem był kaduceusz|280pxRady Harcerzy Starszych – ideowy ruch w pionie harcerstwa starszego powstały w Związku Harcerstwa Polskiego, na fali przemian społecznych na początku lat 80., będący próbą dokonania oddolnych zmian w działalności Związku. Opierał się na tworzeniu niezależnych (do pewnego stopnia) samorządów, grupujących młodych ludzi i drużyny starszoharcerskie na szczeblach hufca, chorągwi i Głównej Kwatery ZHP.
Struktura Rady Harcerzy Starszych mogły być tworzone na szczeblu hufca, chorągwi i Głównej Kwatery ZHP. Zgodnie z regulaminem na szczeblu hufca do RHS wchodzili przedstawiciele drużyn starszoharcerskich wybierani przez wszystkich członków drużyny. Rady hufców delegowały swoich przedstawicieli do chorągwianych RHS, a te z kolei do RHS przy GK ZHP. Regułą było wchodzenie w skład RHS-ów przedstawicieli komend – namiestników lub kierowników wydziałów starszoharcerskich. Brali oni udział w zbiórkach RHS jedynie z głosem doradczym.