Przeźrocza sąsiednich osi (2, 3, 5, 6) stanowią biforia, ze spadziście skierowanymi na zewnątrz parapetami. Biforia te mają całkowicie zniszczoną stolarką (obecnie zabite drewnianymi płytami). Do około jednego metra nad ziemiom widoczny cokół. Tynk zdobiony boniowaniem płaskim z łukowatymi żłobieniami podkreślającymi każde z okien. Przyziemie od 2 kondygnacji oddziela fryz ciągły z motywem pionowych żłobień. Fryz oplata kruchtę oraz ryzality (wieże), ponad nim kroksztyn wspierający gzyms kordonowy.
Druga kondygnacja: Ta cześć fasady jest nie organiczna ponieważ okna mają wysokość 2 kondygnacji galerii wewnętrznych, a niewielkie otwory okienne we fryzie znajdują się już na poddaszu.
W tej kondygnacji znajduje się pięć dużych, pionowych okien (w osiach 2, 3, 4, 5, 6). Otwory okienne zwieńczone łukiem pełnym, zdobionym dość szeroką archiwoltą (zdobienia archiwolty analogiczne), opierającą się jakby na boniowaniu. Na szczycie archiwolty ozdoba jakby akroterion, wyraźnie odstający od lica ściany. Stolarka drewniana uszkodzona, ale zachowana. Wnętrze okiennic zdobione drewnianymi maswerkami z długimi poprzecinanymi przez ślemię lancetami.