Jednostkom polskim we Francji sztandary ufundowały miasta: Paryż, Verdun, Belfort i Nancy. Wręczenia ich dokonał prezydent Republiki Raymond Poincare. Sztandar Bajończyków projektował Ksawery Dunikowski. Właśnie ten sztandar podczas boju przeszyły 34 kule Został za to odznaczony francuskim Krzyżem Wojennym z Palmą i polskim Srebrnym Krzyżem Orderu Virtuti Militari.
Sztandary II RP 250px|thumb|Chorągiew piechoty thumb|Śmierć Władysława Szujskiego w bitwie pod Sillery right|250px 250px|thumb|Sztandar Oddziału Przybocznego Prezydenta RP Pierwszy jednolity wzór chorągwi dla piechoty i sztandaru dla jazdy ustalony został ustawą z 1 sierpnia 1919. Określono w niej rozmiary i barwy sztandarów oraz ich podstawową treść.
Chorągiew piechoty miała mieć kolor biały z czerwonym polskim krzyżem kawalerskim. Po stronie prawej w środku, w wieńcu wawrzynowym, znajdował się haftowany srebrny orzełWizerunek orła państwowego zatwierdzony uchwałą sejmową z 28 sierpnia 1919 jako godło tymczasowe.. Po rogach chorągwi w wieńcach laurowych umieszczano numer pułku. Chorągiew stanowiła kwadrat, którego bok wynosił 1 metr.