Tadeusz BejtRejestr osób straconych podaje nazwisko Bejta (ur. 20 maja 1923 w Mąkolinie pow. Płock, zm. 11 lutego 1949 w Warszawie) – polski żołnierz ruchu oporu w okresie II wojny światowej, kurier Komendy Głównej Armii Krajowej, powstaniec warszawski i działacz podziemia antykomunistycznego.
Życiorys Syn Czesława i Anny z Homolków. Mieszkał w majątku Leksyn (w sąsiedztwie Mąkolina), do 12. roku życia uczył się w domu. Miał wychowawcę Niemca, co istotnie wpłynęło na jego losy. Od 1935 roku pobierał nauki w Męskim Gimnazjum im. Tow. Jana Zamoyskiego w Warszawie. Naukę kontynuował podczas okupacji na tajnych kompletach w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego.
Należał do Armii Krajowej, był kurierem Komendy Głównej. Zarabiał jeżdżąc rikszą. W styczniu 1944 przeszedł szkolenie służb do zadań specjalnych i w kwietniu 1944 został wysłany jako kurier na Wołyń. 30 kwietnia dotarł do dowódcy 27. Wołyńskiej Dywizji Piechoty Armii Krajowej mjr. Tadeusza Sztumberk-Rychtera. W lipcu 1944 roku dywizja została zmuszona przez Sowietów do złożenia broni w Lasach Parczewskich. Po powrocie do stolicy walczył w powstaniu warszawskim.