Prezydent Bolesław Bierut nie skorzystał z prawa łaski. Tadeusz Bejt został stracony 11 lutego 1949 roku poprzez rozstrzelanie.
22 stycznia 1993 roku Wojskowy Sąd Okręgowy w Warszawie stwierdził nieważność wyroku wydanego przez były Wojskowy Sąd Rejonowy w Warszawie.
Jego szczątki odnaleziono w wyniku prac ekshumacyjnych prowadzonych przez przedstawicieli Instytutu Pamięci Narodowej wiosną 2013 roku na terenie kwatery „Ł” Cmentarza Wojskowego na Powązkach.
Odznaczenia Tadeusz Bejt był odznaczony Krzyżem Walecznych za działalność kurierską w latach okupacji niemieckiej.
Bibliografia , zob też
AIPN, Teczki więźniów 1948, Bejt Tadeusz AWL, WSR w Warszawie, 118/91/3901
notatka osobista Mariusza Soleckiego - członka rodziny kpt.Jana Bukowskiego, dostęp przez wikipedystę Z.Lisieckiego
Przypisy
Kategoria:Kurierzy Komendy Głównej ZWZ-AK Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Polskie ofiary represji stalinowskich stracone w Polsce Ludowej 1944–1956 Kategoria:Urodzeni w 1923 Kategoria:Więźniowie więzienia mokotowskiego (Polska Ludowa) Kategoria:Zmarli w 1949 Kategoria:Żołnierze Armii Krajowej Kategoria:Powstańcy warszawscy Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego na emigracji we Włoszech po II wojnie światowej Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego na emigracji w Niemczech Zachodnich po II wojnie światowej