thumb|right|200px|Poszczególne etapy manewru Thach Weave Thach Weave (z ) – taktyka walki powietrznej, opracowana podczas II wojny światowej przez pilota United States Navy Johna S. Thacha. Po raz pierwszy została zastosowana podczas bitwy pod Midway.
W późniejszym czasie Thach opracował taktykę wczesnego wykrywania i zapobiegania atakom kamikaze zwaną big blue blanket.
Historia John Thach, dowódca 3. Eskadry Myśliwskiej (VF-3) Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych z Biuletynu Taktycznego Floty opublikowanego 22 września 1941 dowiedział się o niezwykłej zwrotności i prędkości wznoszenia nowych japońskich myśliwców Mitsubishi A6M Zero. Choć Stany Zjednoczone nie były w tym czasie w stanie wojny z Japonią, wojska japońskie walczyły na Pacyfiku z wojskami Aliantów i wielu amerykańskich oficerów spodziewało się możliwego dołączenia USA do wojny po ich stronie. Thach zdawał sobie sprawę z faktu, że samoloty myśliwskie Grumman F4F Wildcat ustępują japońskim myśliwcom pod względem większości parametrów: były wolniejsze, miały mniejszy zasięg, gorszy promień skrętu i mniejszą zwrotność. W chwilach wolnych od ćwiczeń na poligonie w okolicach San Diego postanowił znaleźć skuteczną taktykę walki z silniejszym przeciwnikiem za pomocą niekonwencjonalnych manewrów.