W roku 1254 na mocy traktatu pokojowego część Styrii przypadła królowi Węgier. Ulryk udał się wówczas w domowe zacisze, gdzie zajął się pisaniem pieśni i poematów. To wówczas powstały Służba damom oraz Księga dam. Do polityki słynny minnesinger powrócił cztery lata później, w czasie antywęgierskiego powstania, w wyniku którego cała Styria podporządkowała się królowi Czech. W ciągu następnych lat Ulrykowi udało się odzyskać wysoką pozycję wśród styryjskich dworzan. W 1269 roku być może należał do grupy styryjskich możnych, których król Przemysł Ottokar II zatrzymał przy sobie jako gwarantów wierności Styrii. W roku 1272 Ulryk został ponownie mianowany marszałkiem swojej prowincji, a później jej najwyższym sędzią i gubernatorem. Kiedy Rudolf I Habsburg sam nadał sobie tytuł dziedzica Babenbergów, Przemysł Ottokar zmuszony był zabiegać o przychylność nowych poddanych, co ułatwiło Ulrykowi zapewnienie jego synowi, Ottonowi II, dziedziczenia po nim wszystkich posiadanych przez siebie urzędów i godności.