Pierre Mendès France (wym. []; ur. 11 stycznia 1907 w Paryżu, zm. 18 października 1982 tamże) – francuski polityk.
Młodość i początki kariery politycznej Pochodził z żydowskiej rodziny rodem z Portugalii („Mendès de França”)Jacques Nantet, Pierre Mendès France, Éditions du Centurion, 1967, s. 19.. Od wczesnej młodości miał poglądy socjalistyczne. W wieku 15 lat zdał maturę, zaś mając lat 21 został wpisany na listę adwokatów (studiował na uniwersytecie w Paryżu). Wstąpił do Partii Radykalnej, której ówczesnym przywódcą był Édouard Daladier. W roku 1932 został członkiem Zgromadzenia Narodowego (był wówczas najmłodszym deputowanym).
W roku 1936 został sekretarzem stanu ds. finansów w gabinecie Frontu Ludowego, pod przewodnictwem Leona Bluma.
W czasie wojny i krótko po wyzwoleniu W roku 1940 stanowczo opowiadał się przeciwko kapitulacji, a kiedy do władzy doszedł Philippe Pétain, Mendès France wraz z grupą deputowanych (wśród nich byli przyszły prezydent i jego kolega z rządu Bluma Vincent Auriol oraz Daladier) został zmuszony do powrotu do Francji, gdzie stanął przed sądem, który skazał go na karę więzienia.