Zaborcy zobowiązali się wzajemnie wydawać dezerterów i przestępców politycznych.
Stracono na szubienicy partyzantów: Wołłowicza w Grodnie, Adama Piszczatowskiego w Białymstoku i Artura Zawiszę w Warszawie. Wielu partyzantów skazano na katorgę.
Zobacz też Komitet Narodowy Polski (1831–1832) Zemsta Ludu
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Stefan Kieniewicz – „Historia Polski 1795–1918”, Warszawa 1987 Ludwik Zalewski – „Z dziejów partyzantki r. 1833 w województwie lubelskiem”, Lublin 1934 Stanisław Grodziski – „W Królestwie Galicji i Lodomerii”, Kraków 1976
W. Djakow, A. Nagajew, Partyzantka Zaliwskiego i jej pogłosy (1832–1835), przeł. M. Kotowska, Warszawa 1979.
Kategoria:Ruch Józefa Zaliwskiego (1833) Kategoria:Polskie formacje wojskowe okresu rozbiorów