Opis konstrukcji Małe okręty podwodne typu U były jednokadłubowymi jednostkami o nitowanym kadłubie, podzielonym na trzy przedziały wodoszczelne. W pierwszym przedziale, dziobowym, mieściły się cztery wyrzutnie torpedowe, torpedy zapasowe oraz znajdowały pomieszczenia załogi i magazyn żywności. Przedział środkowy zajmowały kwatery podoficerów i oficerów oraz centrala dowodzenia, w przedziale rufowym znajdowała się siłownia okrętowa. Operacyjna głębokość zanurzenia okrętów typu U wynosiła 60 m.
Okręty typu U napędzane były przez dwa silniki elektryczne General Electric o łącznej mocy 825 KM, poruszające za pośrednictwem wałów napędowych dwie śruby. Podczas poruszaniu się na powierzchni silniki elektryczne były zasilane w energię przez generatory napędzane dwoma silnikami wysokoprężnymi o łącznej mocy 615 KM. Konstrukcyjna prędkość 12 węzłów była praktyce nieosiągalna – okręty tego typu rzadko były w stanie rozwinąć na powierzchni prędkość 10,5 węzłaPeter Padfield: War beneath the sea, 132-133. Przewożony zapas paliwa płynnego pozwalał okrętom przebyć 4050 Mm przy prędkości 10 w. W pływaniu podwodnym silniki elektryczne były zasilane przez akumulatory, nadające okrętom maksymalną prędkość 8,5 w. oraz zasięg 150 Mm przy prędkości ekonomicznej 2,5 w.