Ośrodek Oficerski w Cerizay – jednostka zborna rezerwy oficerów Wojska Polskiego we Francji będąca faktycznie obozem odosobnienia dla wojskowych i cywilów, których generał Władysław Sikorski uważał za wrogo nastawionych do niego.
Ośrodek utworzony został rozkazem ministra spraw wojskowych z 22 listopada 1939 w Cerizay k. Angers we Francji. Oficjalnie była to jednostka wojskowa dla nadwyżek oficerów Wojska Polskiego, dla których w tej fazie reorganizacji polskiej armii nie było przydziałów oraz dla „nieprawomyślnych” i „sprawców klęski wrześniowej”. Obóz zwany był przez oficerów „Wiśniowcem” w nawiązaniu do znanego w Polsce Zakładu Karnego w Nowym Wiśniczu i do znaczenia francuskiego słowa „cerise” (wiśnia).
Pierwowzorem tego typu obozu w Wojsku Polskim był utworzony 16 sierpnia 1920 rozkazem gen. Sosnkowskiego obóz dla internowanych w Jabłonnie, w którym osadzono ok. 17 000 oficerów i żołnierzy pochodzenia żydowskiego podczas wojny polsko-bolszewickiej. Obóz w Jabłonnie po 25 dniach, 9 września 1920 został zlikwidowany.