Skierowanie do Cerizay nie było poprzedzane dochodzeniem, a odsyłanym tam oficerom nie przedstawiano przyczyn takiego ich potraktowania.
Po klęsce Francji Ośrodek Oficerski w Cerizay pozostał w zasadzie zapomniany przez polskie władze wojskowe, a znajdujący się tam ludzie praktycznie pozostawieni sami sobie. Mimo to większość „cerizejczyków”, wśród licznych przeszkód i trudności, przedostała się tam samorzutnie do Wielkiej Brytanii, gdzie wkrótce większość „cerizejczyków” ponownie trafiła na boczny tor, w nowym obozie odosobnienia, tym razem w miejscowości Rothesay, na szkockiej wyspie Bute w Szkocji, gdzie funkcjonował obóz pod nazwą „Stacja Zborna Oficerów Rothesay”.
Oficerowie WP osadzeni w obozie w Cerizay
Wśród pierwszych zesłańców znaleźli się m.in.: gen. bryg. Stanisław Kwaśniewski gen. bryg. dr Stanisław Rouppert gen. bryg. Mikołaj Osikowski płk dypl. Tadeusz Alf-Tarczyński płk inż. Henryk Abczyński płk dypl. Mieczysław Wyżeł-Ścieżyński mjr żand. Kazimierz Kaciukiewicz W kwietniu 1940 roku do Cerizay skierowani zostali również: gen. dyw. Stefan Dąb-Biernacki płk dypl. Roman Umiastowski
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Wojsko Polskie we Francji (1939–1940)
Kategoria:Represje polityczne w Polskich Siłach Zbrojnych