Przed ponad 150 lat powstawały obok reprodukcji także karykatury obrazu.
Współczesna krytyka nie koncentruje się na przedstawionej scenie, która obecnie także nie jest jednoznaczna. Sam Manet twierdził, że głównym aktorem w tym obrazie jest światło. Artysta stworzył kompozycję w pracowni, ustawiając modeli tak, by osiągnąć zamierzony efekt malarski. Dzięki wprowadzeniu nagiego ciała modelki mógł dokonać zamierzonego eksperymentu, polegającego na kontrastowym zestawieniu barwnych plam. Intencji malarza nie zrozumieli nawet jego obrońcy, bowiem podkreślali realizm obrazu, nie dostrzegając artystycznej i technicznej innowacyjności.
Repliki i nawiązania W 1865 roku Claude Monet rozpoczął pracę nad własną wersją Śniadania na trawie, monumentalna praca nie została w pełni ukończona. Zachowany fragment zawiera kompozycję niebudzącą kontrowersji obyczajowych, jest typowym dziełem młodego impresjonisty, który koncentrował się na subtelnej grze światła i cienia.
Pablo Picasso zainspirowany obrazem Maneta wykonał 26 obrazów, 140 rysunków i kilka