Po pewnym czasie kobieta prosi o zgodę na ożenek z Rokitą. Ten się zgadza, ale Agata chce go wpierw odmienić przy pomocy wody święconej. Rokita się wystraszył, gdy chata Agaty została poświęcona i uciekł do piekła, a sama kobieta za swoje skąpstwo zostaje ukarana i zmienia się w starą jędzę.
Bajki Również w bajkach Rokita doczekał się własnych opisów. Oto jeden z nich:
"Po niebie szybko przesuwają się ponure chmury. Zimny wiatr smaga podróżnych po twarzach. Ścieżka staje się coraz mniej widoczna. Jeszcze tego nie wiedzą, ale zgubili drogę. Przez świst wiatru słychać wyraźnie śmiech. Gruby. Basowy. Wydawałoby się, że ludzki lecz jednocześnie przeszywający piekielnym strachem. To diabeł. Nazywają go Rokita. Jest wielki i przysadzisty. Zamieszkuje bagna i moczary, w pobliżu których ochoczo napada na ludzi, by pomieszać im zmysły i ściągnąć na bezdroża, w bagno. I biedni ci, który nie poznali się na fortelu tego diabliska. Z chłopskich opowieści wynika, że Rokita przyjmuje postać ponurego, wulgarnego i nieokrzesanego szlachcica, który nie grzeszy inteligencją. Strzeżcie się jednak jego potwornej, diabelskiej siły i gdy go usłyszycie, szukajcie czym prędzej zgubionej w lesie ścieżki."