Samo tłumaczenie Biblii na język narodowy było zamachem na autorytet Kościoła, ale Tyndale zadbał też o odpowiedni dobór słów. Na przykład greckie ecclesia przetłumaczył jako congregation, czyli wspólnota, zamiast użyć słowa Kościół. Podobnie postąpił ze słowem presbitero (wybrał słowo starszy, a nie ksiądz). Wielkimi obrońcami autorytetu Kościoła i papieża byli ówczesny król Anglii, Henryk VIII oraz Tomasz More, angielski pisarz i myśliciel. Poglądy Henryka VIII zweryfikowała odmowa udzielenia mu zgody na anulowanie małżeństwa przez papieża Klemensa VII. Oficjalnie swoją prośbę Henryk uzasadniał tym, że zgodnie ze Słowem Bożym nie można wziąć za żonę wdowy po swoim bracie. Tyndale poświęcił tej sprawie dzieło The Practice of Prelates, w którym dowodzi, że częściej jednak Biblia poleca ożenek z wdową po bracie.
Władze Kolonii, przeciwne ruchom reformacyjnym, uniemożliwiły w 1525 drukowanie przekładu. Dopiero rok później kompletne tłumaczenie zostało wydane przez Petera Schoeffera w Wormacji, samodzielnym mieście, które w tamtym okresie zmierzało ku protestantyzmowiJoannes Cochlaeus, Commenataria de Actis et Scriptis Martini Lutheri (St Victor, near Mainz: Franciscus Berthem, 1549), s. 134.. Wiele egzemplarzy zostało później wydrukowanych w Antwerpii.