Oficjalnie na wyposażenie lotnictwa radzieckiego przyjęto pociski w 1940. W tym roku wyprodukowano już 125 tys. RS-82 i prawie 32 tys. RS-132. W 1942 wprowadzono nowe wyrzutnie o mniejszym oporze aerodynamicznym. Pociski wykorzystywano na wielu maszynach, jak I-153, I-15, I-16, ŁaGG-3, ale najbardziej znanym samolotem przenoszącym zazwyczaj 8 rakiet był Ił-2.
Na podstawie tych rakiet opracowano pociski M8 (z głowicą zawierającą 0,64 kg materiałów wybuchowych zamiast 0,36 kg) i M-13 (4,9 kg zamiast 0,9 kg). Wystrzeliwano je z naziemnych wyrzutni BM-13, BM-8 i BM-31, ale pociski M-13 wtórnie przystosowano do strzelań powietrznych.
Pociski RS-82 i 132 zostały zastąpione przez pociski TRS-82 (S2) i TRS-132 (S3) z początkiem lat 1950.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne strona o pociskach RS-82 i RS-132
Kategoria:Niekierowane lotnicze pociski rakietowe Kategoria:Radziecka broń lotnicza