W latach 1923–1926, 1931–1932 i 1936–1937 był aktorem łódzkiego Teatru MiejskiegoW gronie zespołu Teatru Miejskiego w Lodzi; [w:] „Łódź w Ilustracji”, 14 IX 1924, nr 4, s. 1., występując też gościnnie w Warszawie. następnie występował kolejno w Teatrach Miejskich we Lwowie (1932–1936) oraz równolegle w Teatrze Narodowym i Nowym w Warszawie (1937–1939). W filmie zadebiutował w 1937.

II wojna światowa W czasie II wojny światowej imał się różnych zajęć, pracując jako szatniarz, robotnik i urzędnik. Grał też w jawnych teatrach – Komedia, Maska i Nowości. Po powstaniu warszawskim został przetransportowany do obozu w Zakroczymiu.

Okres powojenny W 1945 musiał poddać się leczeniu, które odbył w Łodzi i Zakopanem. Następnie związał się z teatrami krakowskim, a w 1952 przeniósł się do Warszawy. Wystąpił w wielu słuchowiskach Teatru Polskiego Radia i spektaklach Teatru Telewizji. 1 września 1975 przeszedł na emeryturę, ale występował jeszcze gościnnie. 9 września 1976 obchodził pięćdziesięciolecie pracy na scenie. Pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 167-3-4).

Zapamiętany został jako aktor obdarzony głosem o pięknym brzmieniu i świetną dykcją, co często doceniali krytycy.