Obiekt wzniesiony został w latach 1854-1855 według projektu architekta Carla Wolfa. W 1895 i w latach 1902–1903 rozbudowano go o człony południowo-zachodni, piętrowy północno-wschodni oraz wieżę. Budynek kryty jest dachem dwuspadowym z ornamentowanymi deskami okapowymi i szczytowymi. Od strony frontowej znajdują się dwa podcienia wsparte na drewnianych słupach z zastrzałami. Pałac jest prawdopodobnie jedynym tego typu obiektem w Europie, którego elewacja jest wyłożona pochodzącą z Portugalii korą z dębu korkowego.
W pobliżu pałacu stoi oficyna o wystroju podobnym do pałacowego: elewacje wyłożone są korą dębową, dachy dwuspadowe z ornamentyką na deskach szczytowych i okapowych. Zabudowania otacza park o powierzchni 10,1 ha, który w 1989 został uznany za powierzchniowy pomnik przyrody. Na terenie parku znajdują się liczne pomnikowe drzewa. Przy jednej z alei umiejscowiono alpinarium. Na skraju parku położony jest Ośrodek Turystyczny Biały Daniel.