Polityczne przesłanie obrazu, jak również republikańskie poglądy Maneta uniemożliwiły wystawienie dzieł natychmiast po ich wykonaniu, za rządów Napoleona III. Przyjaciele Maneta zabrali jeden z obrazów do Nowego Jorku, wystawiając go w tym mieście oraz Bostonie – tym samym stał się on jedynym dziełem poświęconym Maksymilianowi, jaki został wystawiony za życia malarza. W Stanach Zjednoczonych, mimo reklamy obrazu, nie wzbudził on większego zainteresowania. Dopiero w XX wieku dzieło zyskało większy rozgłos.
Opis obrazu Rozstrzelanie cesarza Maksymiliana to jeden z nielicznych obrazów, na których Manet dążył do osiągnięcia efektu dramatycznego. Inspiracją dla malarza było dzieło Francisca Goi Trzeci maja 1808 (Rozstrzelanie powstańców madryckich), który prawdopodobnie Manet oglądał w muzeum Prado w 1865 r.
Obraz ukazuje egzekucję Maksymiliana i dwóch wiernych mu generałów w chwili po oddaniu strzałów przez pluton egzekucyjny. Postacie rozstrzeliwanych spowite są dymem. Oficer po prawej stronie obrazu przeładowuje broń, by w razie potrzeby móc oddać coup de grâce.