Połączenie danych fotometrycznych OGLE-III i OGLE-IV dla Wielkiego Obłoku Magellana pozwoliło na poszukiwanie zjawisk mikrosoczewkowania grawitacyjnego o skalach czasowych rzędu lat, wywołanych przez niewidoczne obiekty o masach od kilku do kilkuset mas Słońca. Bardzo niewielka liczba takich zjawisk dała podstawy do wniosku, że ciemną materię praktycznie nie mogą tworzyć pierwotne czarne dziury, które miałyby powstać z gęstej materii we wczesnym Wszechświecie.
Projekt OGLE w liczbach
Dane OGLE, licząc od kwietnia 1992 (początek projektu) do lutego 2025, obejmują 8 tysięcy nocy obserwacyjnych. Cały projekt OGLE zebrał w sumie około 500 TB danych, zostało wykonanych 1,2 miliona ekspozycji.
Obserwacje OGLE-IV pokrywają około 4100 stopni kwadratowych nieba, co stanowi 10% powierzchni całej sfery niebieskiej. Od początku czwartej fazy (marzec 2010) do lutego 2025 wykonano 1,7 biliona (1,7 ) indywidualnych pomiarów jasności dla około 2 miliardów gwiazd. W ramach przeglądu OGLE-IV do tej pory wykonano ponad 900 tysięcy ekspozycji.