Jedyną ich kompetencją było zagajanie sejmików ziemskich, co w innych województwach Wielkiego Księstwa było przypisane do kompetencji marszałków.
Na Żmudzi, gdzie był tylko jeden podkomorzy na cały obszar księstwa, według ustawy z 1764 roku ciwuni sprawowali sądy graniczne. Instancją apelacyjną od ich orzeczeń był kasztelan żmudzki. Tą ustawą określono niepołączalność urzędu ciwuna z sędzią ziemskim oraz grodzkim.
Przypisy Zygmunt Gloger, Encyklopedia staropolska ilustrowana. T. 1 (A-D). Wyd. 2. Warszawa: PWN / Wiedza Powszechna, 1972, s. 246. Polski Słownik Biograficzny. T.8, s. 318: "Gorski Michał (zm. 1776) ciwun tendziagolski, później kasztelan żmudzki".
Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego. Kraków: KSW, 1927, s. 65 : "urzędnik ziemski", z rus. tiwun, a to z nord. thiun, "Diener" (służący). Słownik rzeczy i spraw polskich (opr. Zofia de Bondy). Warszawa: M. Arct, 1934, s. 39-40. Volumina Legum, tom 7 str. 181, Activitas Civunow Xięstwa Żmudzkiego.
Kategoria:Historia Litwy Kategoria:Urzędy staropolskie Kategoria:Urzędy ziemskie