Zaatakowany Filip domaga się zadośćuczynienia od ojca panny i tak ogólnym zamieszaniem kończy się akt I

Akt II Dwie pary zakochanych muszą przekonać ojców córek do zgody na małżeństwo. Obydwaj chcą bowiem wysoko urodzonych zięciów. Ojciec Doralice, Anzelm przyrzeka jej rękę Traversenowi. Zrozpaczony Albert udaje się po pomoc do Filipa. Ten godzi się z Lisettą. Po czym obydwaj Filip i Albert wyzywają Don Pomponia na pojedynek. Wystraszony Pomponio nadal nie chce się zgodzić na ślub Lisetty z Filipem. Wtedy młodzi urządzają maskaradę, w którą wciągają również Don Pomponia. Przebrany za Turka chce niepostrzeżenie uciec wraz z córką. Nie umie jej jednak rozpoznać wśród Turków i Turczynek w maskach. Tymczasem Fili z Lisettą i Albert z Doralice, korzystając z zamieszani opuszczają gospodę i potajemnie biorą ślub. Ojcowie muszą się z tym pogodzić, co nie przychodzi im zresztą zbyt trudno. Okazuje się, że Albert naprawdę pochodzi ze szlacheckiego rodu, a Lisetta i tak by nie wyszła za nikogo, poza Filipem.