Pospielovsky, The Russian Church..., s.31..
19 stycznia 1918 patriarcha Tichon potępił Radę Komisarzy Ludowych za jej antykościelne działania oraz ekskomunikował wszystkich „jawnych i ukrytych wrogów Chrystusa”. Sobór całkowicie poparł jego wystąpienieD. Pospielovsky, The Russian Church..., s.38..
Dalsze ustalenia soboru W czasie trwania soboru do władzy w Rosji doszli bolszewicy, którzy natychmiast rozpoczęli radykalne przemiany w kraju. Dekret o ziemi z 8 listopada 1917, uzupełniony o dalsze postanowienia Rady Komisarzy Ludowych ze stycznia roku następnego, uniemożliwiał Kościołowi posiadanie jakiejkolwiek własności prywatnej. Budynki świątyń i monasterów mogły być jedynie wynajmowane przez stowarzyszenia parafialne. Mimo tak wyraźnego zwrotu władz w stosunku do Kościoła, sobór kontynuował prace. Uchwalił nowy statut Kościoła, czyniąc Sobór Lokalny najwyższym organem władzy w Cerkwi. Patriarcha, jako primus inter pares wśród biskupów, miał każdorazowo przewodniczyć jego obradom i odgrywać podobną rolę w czasie obrad Synodu Biskupów. Sam Synod miał składać się z 13 biskupów: dwóch stałych członków w osobach patriarchy Moskwy i metropolity Kijowa oraz biskupów wybieranych kadencyjnie, z czego sześciu na kadencje trzyletnie i pięciu na roczne.