Dymitr Doński (ros. Дмитрий Донской; ur. 12 października 1350 w Moskwie, zm. 19 maja 1389 tamże) – wielki książę moskiewski w latach 1359–1389 i włodzimierski; syn księcia Iwana II, wnuk Iwana Kality. Święty kościoła prawosławnego.
Polityka wewnętrzna Na początku rządów Dymitra decydującą rolę w państwie pełnili bojarzy z metropolitą Aleksym i tysięcznikiem Moskwy (przypuszczalnie wujem Dymitra) Wasylem Wieljaminowem na czele. Dzięki Aleksemu zachowano jedność państwową Wielkiego Księstwa Moskiewskiego, mimo konieczności podzielenia go między Dymitra i jego młodszego o 3 lata kuzyna Włodzimierza Andriejewicza. Dymitr został wielkim księciem, a Włodzimierz jedynie księciem sierpuchowskim, bez prawa prowadzenia wojen i własnej polityki zagranicznej, za to z obowiązkiem dostarczania posiłków na każdą wyprawę zbrojną wielkiego księcia. W tych latach rozbudowano i umocniono szereg grodów. Największym z tych przedsięwzięć była rozbudowa Kremla podjęta w 1367 roku. Dymitr dbał o rozwój handlu, jednak podporządkowywał go celom politycznym. Zwalczał kupców nowogrodzkich blokując im wielokrotnie Wołgę, a także genueńskich blokując im z kolei drogę na północ Rusi. Dążył do opanowania handlu z Bułgarią Kamską.