Była to kopalnia o bardzo skomplikowanejej budowie, ponieważ złoża rejonu Dawid udostępniano aż trzema metodami. Za pomocą sztolni, szybów i pochylni, nazywanych w terminologii niemieckiej "szybami pochyłymi". Głównym szybem wydobywczym kopalni był bardzo nowoczesny jak na owe czasy szyb Tytus, zaś w centralnej części kopalni znajdowała się sztolnia Gustav. Ponadto istniały jeszcze dwie upadowe, jedna miała charakter typowo wentylacyjny, natomiast druga zdecydowanie wydobywczy. Świadczyć o tym może ogromna hałda przed wylotem, która znajduje się około 1,5 km na północ od szczytu Chełmca. Do tego dochodziło jeszcze wiele pomniejszych szybików czy sztolni o charakterze wydobywczym, wentylacyjnym lub odwadniającym. Produkcja zakładu wynosiła odpowiednio: w 1840 r. – 16 tys. t, w 1858 r. – 3 tys. t, w 1912 r. – 165 293 t.
Istniejące obiekty kopalni Upadowa Dawid Upadowa powstała wiele lat po zamknięciu samej kopalni, w wyniku budowy stacji odwadniającej dla kopalni Thorez. Z poziomu doliny strumienia pomiędzy górami Długa i Chełmiec bito stromą upadową do starych wyrobisk kopalni Dawid na poziomie +508, gdzie zainstalowano potężne pompy tłoczące i wypompowywano wodę do strumienia na powierzchni.