Jako pierwsza w dolnośląskim zagłębiu węglowym posiadała prekursorskie rozwiązania techniczne: ustrój nośny wykonany w szkieletowej konstrukcji żelbetowej z wypełnieniem ceglanym, w stylu architektonicznym tej budowli kontynuowano historyzm, motywy wywodzące się z klasycyzmu zostały jednak mocno uproszczone zgodnie z zasadami modernizmu, zaś elektryczną maszyną wyciągową z kołem ciernym typu Koepe (odmienne niż bębnowe, stosowane w starszych maszynowniach), umieszczoną w głowicy wieży nadwieszonej nad trzonem.

Tytus był szybem dwuprzedziałowym, urządzenia wyciągowe stanowiły dwie kładki. Do dziś w wieży zachowała się stalowa nitowana kratownica wyciągu szybowego. W wieży, nakrytej żelbetowym stropodachem, znajduje się żelbetowa klatka schodowa.Pod koniec lat 60. XX w. szyb Tytus został wyłączony z eksploatacji i zaślepiony, a urządzenia techniczne zlikwidowano. Elektryczna maszyna wyciągowa, wyprodukowana w hucie Donnersmarck w Zabrzu w 1924 r., została przeniesiona do maszynowni szybu Teresa w Wałbrzychu – Rusinowej. Od tego czasu wieża szybowa nie jest użytkowana. W 1980 r.