Warunkuje to możliwość dostosowania się dziecka do typowego szkolnego sposobu nauczania. W następnych etapach tych badań Gruszczyk-Kolczyńska określiła mechanizmy narastania trudności wiodących do niepowodzeń szkolnych i do niszczenia psychiki dziecka oraz opracowała skuteczne programy wspomagania dzieci w ich rozwoju.
Diagnoza możliwości umysłowych dzieci, ich wiedzy i umiejętności matematycznych. Gruszczyk-Kolczyńska opracowała wskaźniki dojrzałości do uczenia się matematyki w szkole oraz sposoby diagnozowania tej dojrzałości przez nauczycieli.
Intensywne wspomaganie rozwoju umysłowego dzieci w przedszkolu i w pierwszym roku szkolnego nauczania, w szczególności koncepcja Dziecięcej matematyki.
Wspomaganie dzieci w ich rozwoju zdolności do skupiania uwagi i zapamiętywania. Dotyczy to uczenia się wierszy na pamięć, rozwijania pamięci wzrokowej, zapamiętywania ciągu informacji, uważnego słuchania i zapamiętywania ważnych informacji.
Wspomaganie rozwoju matematycznie uzdolnionych dzieci. Gruszczyk-Kolczyńska opracowała zupełnie nową metodę diagnozowania tych uzdolnień u dzieci w wieku 4–8 lat. Okazało się, że dzieci uzdolnionych jest znacznie więcej, niż ogólnie sądzono, ale niestety w trakcie nauki szkolnej te uzdolnienia często zanikają.