Życiorys Ukończył Wołyńską Szkołę Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim. Zmobilizowany, w sierpniu 1939 roku, wraz z plutonem z dwiema haubicami kaliber 100 mm, którym dowodził i 28 pułkiem artylerii lekkiej, w której był składzie został wysłany nad rzekę Prosnę, nad ówczesną granicę z Niemcami.
Walczył przez całą kampanię wrześniową 1939 roku. Po kapitulacji Warszawy w konspiracji w Radomiu. W obawie przed aresztowaniem uciekł do lasu. Tam trafił na oddział NSZ „Kamień”, z którym doszedł w okolice Piotrkowa, gdzie namówił żołnierzy do przejścia do Armii Krajowej. Został dowódcą Oddziału Partyzanckiego Bończa, a następnie 2 kompanii 25 pp AK. Dowodził udaną zasadzką, która rozpoczęła słynną bitwę pod Diablą Górą. Był cenionym i lubianym przez podwładnych dowódcą.
Po wojnie był więziony przez ponad 5 lat, a później represjonowany. Działał w organizacjach kombatanckich i charytatywnych. Zasłużył się stawianiem tablic pamiątkowych i obelisków w regionie piotrkowskim i opoczyńskim, upamiętniających czyn zbrojny żołnierzy AK.