Jan I Grimaldi (ur. 1382 – zm. 8 maja 1454), senior Monako w latach 1419–1427 z braćmi Ambrożym i Antonim, samodzielnie 1427–1428 i od 1436 do swojej śmierci.
Jan był trzecim synem Rainiera II Grimaldiego. Starszymi braćmi byli Ambroży (zm. 1433) i Antoni, którzy z nim współrządzili Monako w latach 1419-1427.
Działalność polityczna Po utracie Monako na rzecz Genui w 1357 r. ród Grimaldich nie zrezygnował z roszczeń do tej posiadłości. Dzięki handlowym wyprawom morskim jego członkowie zgromadzili duży majątek. W czerwcu 1419 r. bracia Ambroży, Antoni i Jan odkupili Monako od Jolanty Aragońskiej, władczyni Prowansji, wdowy po Ludwiku II d’Anjou i zostali współrządzącymi seniorami Monako. Musieli jednak uznać zwierzchność Genui. Rządzili Monako rotacyjnie, zmieniając się co rok.
Ok. 1424 r. Jan poślubiając krewną Tomasza Fregoso, doży genueńskiego, stanął po jego stronie. Doża prowadził wojnę z Filipem Marią Viscontim, księciem Mediolanu. Wojska Viscontiego zajęły Vintimille, Menton, Roquebrune oraz Monako. Senior Jan musiał sprzedać Monako księciu Mediolanu za 12 500 liwrów genueńskich 6 października 1428 r. Visconti uznał prawa mieszkańców Skały.