Honoriusz I Grimaldi (ur. 16 grudnia 1522 – zm. 7 października 1581) – senior Monako od 22 sierpnia 1523 do śmierci. Syn Lucjana Grimaldi, seniora Monako i Joanny de de Pontevès.
Honoriusz (wł. Onorato) I objął Monako w wieku niecałego roku. Władzę w jego imieniu przejęli regenci. Pierwszym z nich był jego stryj - Augustyn Grimaldi, który rządził do 14 kwietnia 1532 roku. Sam Honoriusz początkowo znajdował się pod opieką ciotki Blanki de Tourette, a formalnym regentem był Mikołaj Grimaldi. Usunął ich Stefan Grimaldi z Genui, który przejął władzę 23 kwietnia 1532 r. w Monako. 23 lipca cesarz Karol V potwierdził przywileje nowego seniora. Nadał Honoriuszowi seniorie Campania, Canosa, Monteverde, Terlizzi, Garagnone i Ripa Candida, a regentowi pensję.
Regent Stefan Grimaldi był człowiekiem despotycznym, żądnym władzy. Nie ukrywał swojej niechęci do hiszpańskiej protekcji. Zyskał przydomek „Gubernatora”. 6 kwietnia 1533 r. delegaci z Monako, Mentonu i Roquebrune zgodzili się na regencję nad Honoriuszem I do ukończenia przez niego dwudziestu pięciu lat. 6 grudnia 1540 r. senior wydał oświadczenie czyniące Stefana przybranym ojcem. Regent uzyskał w ten sposób dożywotnią władzę nad Monako. 8 czerwca 1545 r. więzi bardziej się zacieśniły między nimi.