thumb|360px|Płucoserce – wersja z oksygenatorem membranowym. Widok podczas pracy w sali operacyjnej Płucoserce – urządzenie, które podczas operacji na otwartym sercu przejmuje funkcję serca przy użyciu pompy mechanicznej, pompującej krew do układu krążenia chorego i płuc przez zastosowanie oksygenatora, w którym zachodzi wymiana gazowa. Krążenie takie jest nazywane krążeniem pozaustrojowym.
Obecnie produkowane są przenośne aparaty płucoserca, umożliwiające transport chorych, którzy wcześniej nie mogli być transportowani, do ośrodków mogących udzielić im dalszej pomocy. Klasyczne płucoserce ma masę ok. 200 kg i odznacza się dużymi gabarytami.
Wprowadzenie Leczenie chorób lub nieprawidłowości w budowie serca wymaga często zabiegów operacyjnych na otwartym i unieruchomionym sercu. W połowie XX w. stało się to możliwe dzięki skonstruowaniu aparatu, który przejmuje funkcję serca i zapewnia zaopatrzenie organizmu w utlenowaną krew. W sztucznym płucosercu rolę płuc przejmuje oksygenator, który realizuje wymianę gazową: krew oddaje dwutlenek węgla, przejmując w zamian tlen. Drugi główny składnik płucoserca, pompa (układ pomp), utrzymuje krążenie krwi w organizmie, transportując do niego natlenioną krew.