Po śmierci męża Irmina wstąpiła do zakonu Trierer Klosters St. Marien i została ksienią (650) – za źródłem: Lexikon des Mittelalters: Band V Spalte 662 . w klasztorze Oeren (Öhren lub Horreum) w Trewirze (później nazywanym jej imieniem). W 697 lub 698 podarowała św. Wilibrordowi odziedziczone przez siebie po rodzicach ziemie nad rzeką Sûre, gdzie ten założył opactwo Echternach (położone obecnie w Luksemburgu). Żyła jeszcze w 704 roku, gdy czyniła nowe nadania temu opactwu (znanych jest dzisiaj pięć takich dokumentów, stąd Irmina jest niekiedy traktowana jako współzałożycielka opactwa), natomiast zmarła na pewno nie później niż w 710, gdy wspominana jest w źródłach nowa przełożona klasztoru. Pochowana została w klasztorze, a część jej relikwii znajduje się w Wissembourgu w Alzacji.
Kult Jej wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 24 grudnia obok jej córki św. Adeli.
W diecezji trewirskiej i Luksemburgu święto obchodzone jest 3 stycznia.
W ikonografii przedstawiana jest w stroju mniszym lub książęcym.