głównodowodzący siłami republiki Iwan Sorokin otwarcie zbuntował się przeciwko cywilnym władzom republiki, doprowadzając do rozstrzelania przewodniczącego jej komitetu wykonawczego Awrama Rubina; sam został krótko potem zastrzelony przez żołnierzy. W listopadzie 1918 r. czerwoni odnieśli ostatnie zwycięstwo w bitwie o Stawropol, jednak nie zdołali utrzymać miasta. Ich siły do końca stycznia 1919 r. zostały praktycznie całkowicie rozbite przez Armię Ochotniczą. Centralny komitet wykonawczy formalnie potwierdził likwidację Północnokaukaskiej Republiki Radzieckiej jeszcze w grudniu 1918 r.
Historia Utworzenie republiki. Obrona Jekaterynodaru przed białymi
Republika radziecka została proklamowana na I zjeździe rad Kaukazu Północnego, jaki obradował w dniach 5-7 lipca 1918 r. w Jekaterynodarze. Zdecydował on o połączeniu w jeden organizm trzech utworzonych wcześniej republik radzieckich: Kubańsko-Czarnomorskiej, Stawropolskiej i Tereckiej. W zamiarze Rady Komisarzy Ludowych, jakie przedstawił na zjeździe komisarz Sergo Ordżonikidze, miało to służyć obronie opanowanych przez czerwonych terytoriów Północnego Kaukazu przed białą Armią Ochotniczą gen. Denikina, idącymi na wschód wojskami niemieckimi, a także przed powstaniem Kozaków tereckich i buntami górali kaukaskichL. Bazylow, J. Sobczak, Encyklopedia..., s. 369..