„Hindenburg” posiadał cztery podwodne wyrzutnie torped kal. 600 mm, zainstalowane po jednej na dziobie i rufie (po lewej stronie) oraz na każdej z burt prostopadle do osi podłużnej jednostki. Poza torpedami w wyrzutniach okręt dysponował również ośmioma torpedami zapasowymi. W odróżnieniu od poprzedników nie zainstalowano na nim sieci przeciwtorpedowych, których bezskuteczność udowodniły wcześniejsze starcia.
Służba operacyjna Pod koniec 1917 roku, gdy „Hindenburg” wszedł do służby liniowej, Kaiserliche Marine nie prowadziła już aktywnych działań przy pomocy dużych okrętów nawodnych, cały wysiłek skupiając na prowadzonej wojnie podwodnej. Pierwszym bojowym wyjściem w morze najnowszego krążownika była bezskuteczna próba nawiązania walki z okrętami liniowymi Royal Navy atakującymi niemieckie siły lekkie podczas II bitwy koło Helgolandu 17 listopada 1917 roku. Zanim jednak „Hindenburg” i towarzyszący mu „Moltke” dotarły na miejsce walki, brytyjskie okręty wycofały się unikając starcia.