Mimo to Henryk zawarł z nią małżeństwo 6 stycznia 1540 r. w Pałacu Placentii w Greenwich. Ślubu udzielił im arcybiskup Tomasz Cranmer. Natychmiast po przybyciu do Anglii Anna – tak jak oczekiwał tego Henryk – przeszła na anglikanizm. Na jej obrączce ślubnej wygrawerowany był napis „God send me well to keep” (w dowolnym tłumaczeniu: "Boże daj mi to znieść w dobrym zdrowiu"), ponieważ król zyskał sobie opinię postępującego niesprawiedliwie i okrutnie rozprawiającego się z żonami. Tym razem jednak postanowił poszukać pretekstu do rozwodu. Jak wyjaśnił Cromwellowi, podczas wspólnych nocy do niczego nie doszło bo „nie podobała mi się od pierwszego spotkania, ale później było jeszcze gorzej”. Anna, znając los poprzednich żon Henryka usiłowała zachowywać pozory, mając nadzieję na zmianę sytuacji. Jeszcze w lutym wychwalała małżeńskie zapały Henryka Eleanor Manners hrabinie Rutland mówiąc „kiedy przychodzi do mego łoża całuje mnie i trzyma za rękę mówiąc 'dobranoc kochanie’, a rano całuje i mówi 'do zobaczenia kochanie'”, na co hrabina odrzekła „Ależ Madame, musi być coś więcej ponad to, inaczej nigdy nie doczekamy się następcy tronu, a czeka na to całe królestwo”.
thumb|Dom Anny Cleve na Hamlet Road, Haverhill