Pierwotne uzbrojenie artyleryjskie okrętów stanowiły dwie podwójne armaty uniwersalne OTO kal. 76 mm, umieszczone na dziobie i rufie oraz dwa podwójne stanowiska armat przeciwlotniczych Breda-Bofors kal. 40 mm na skrzydłach nadbudówki rufowej. Dla zwalczania okrętów podwodnych fregaty dysponowały dwoma nieruchomymi wyrzutniami torped ZOP kal. 533 mm, trzylufowym miotaczem pocisków ZOP Menon (produkowana we Włoszech modernizacja brytyjskiego miotacza Limbo) na dziobie i czterema pojedynczymi miotaczami tego typu oraz zrzutnią bomb głębinowych.
W latach 1966–1973 wszystkie cztery okręty typu Centauro zostały poddane modernizacji, przeprowadzonej w arsenale w La Spezia. Polegała ona na usunięciu całej artylerii okrętowej i zastąpieniu jej przez trzy armaty uniwersalne OTO Melara kal. 76 mm, zastąpieniu pojedynczych miotaczy Menon, zrzutni bomb głebinowych i dwóch wyrzutni torped ZOP przez dwa nowoczesne trzyrurowe zespoły wyrzutni torped ZOP kal. 324 mm oraz instalacji nowego wyposażenia elektronicznego.