Muzyczna struktura płyty The Independent uznał, że piosenka „Bad Romance” nadała ton albumowi. Utwór dominuje wraz z okładką, zawierającą elementy gotyckie. Piosenka odnosi się do Boney M., a muzyka przypomina piąty studyjny album Depeche Mode Black Celebration z 1986 roku. Teksty zawierają metafory zombie w piosenkach takich jak „Monster” („He ate my heart” – „Zjadł moje serce”), „Teeth”, czy „Dance in the Dark”, których teksty odnoszą się do znanych osób, które spotkał tragiczny koniec, takich jak: Marilyn Monroe, Judy Garland, Sylvia Plath, Księżna Diana i JonBenét Ramsey. „Monster” to jąkające się syntezatory i ciężka perkusja. „Speechless” jest inspirowane utworem, który porusza obraźliwe teksty. Składa się on z harmonii wokalnej i gitarowej, które portal PopMatters porównał do pracy Freddiego Mercurego z Queen. Piosenka została nagrana z wszystkimi żywymi instrumentami takie jak bębny, gitary i bas, oraz zawiera elementy, w których Gaga gra na żywo na fortepianie. W „So Happy I Could Die” Gaga przedstawia odę do masturbacji. Jest to miłosna piosenka, która według Gagi nadaje się do picia, tańca i dotykania się. „Alejandro” zawiera elementy muzyki ABBA i Ace of Base. „Telephone” opowiada o piosenkarce, która zamiast odebrać telefon od ukochanego, woli szaleć na parkiecie.