Żywoj () – rosyjski niszczyciel z początku XX wieku, jedna z 22 zbudowanych jednostek typu Bojkij. Okręt został zwodowany roku w krajowej Stoczni Admiralicji w Nikołajewie, a do służby w Marynarce Wojennej Imperium Rosyjskiego został wcielony w lutym 1906 roku, z przydziałem do Floty Czarnomorskiej. „Żywoj” wziął udział w I wojnie światowej, w czerwcu 1918 roku został zdobyty przez Niemców, a w kwietniu 1919 roku przejęli go Biali. Niszczyciel zatonął w sztormie na Morzu Azowskim.
Projekt i budowa Okręt był jednym z 22 niszczycieli typu Bojkij zbudowanych w krajowych stoczniach, będących ulepszoną i powiększoną wersją zaprojektowanych w brytyjskiej stoczni Yarrow jednostek typu Sokoł. Zbudowany został w Stoczni Admiralicji w Nikołajewie. Stępkę okrętu położono w 1902 roku, a zwodowany został roku.
Dane taktyczno-techniczne „Żywoj” był niewielkim, czterokominowym niszczycielem, klasyfikowanym do 1907 roku jako torpedowiec. Długość całkowita wynosiła 64 metry, szerokość 6,4 metra i maksymalne zanurzenie 2,59 metra. Wyporność jednostki wynosiła 350 ton. Okręt napędzany był przez dwie pionowe maszyny parowe potrójnego rozprężania o łącznej mocy 5700 KM, do której parę dostarczały cztery kotły Yarrow. Dwuśrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 26 węzłów.