W trakcie I wojny światowej „Żywoj” wchodził w skład Floty Czarnomorskiej. W połowie grudnia 1915 roku „Żywoj” przybył do Batumi, wspierając później wojska lądowe walczące z Turkami na Kaukazie. roku niszczyciele „Żywoj” i „Lejtienant Puszczin” przeprowadziły rajd przeciw tureckiej żegludze, zatapiając pięć szkunerów i 38 mniejszych żaglowców. W nocy z na roku operujące z Suliny „Żywoj” i „Żarkij” zatopiły dwa szkunery, które wypłynęły z Konstancy.
jego załoga przeszła na stronę bolszewików. Działał odtąd w składzie Czerwonej Floty Czarnomorskiej. roku „Żywoj” został zdobyty Niemców, którzy wcielili go do służby pod oznaczeniem R 12. 24 listopada przejęli go z kolei interwenci brytyjsko-francuscy, którzy wkrótce oddali go na krótko białej Armii Ochotniczej gen. Antona Denikina. 31 marca 1919 roku Brytyjczycy i Francuzi ponownie przejęli okręt. Jednakże 3 kwietnia tego roku przepłynął on z Sewastopola do Noworosyjska, gdzie po raz drugi zajęli go Biali. Wszedł w skład 2 Oddziału Niszczycieli Floty Czarnomorskiej Białych z bazą w Kerczu. Brał udział m.in. w połowie sierpnia 1919 roku w operacji desantowej pod Odessą, ubezpieczając lądujące wojska. W połowie listopada 1920 roku wraz z pozostałymi okrętami brał udział w ewakuacji z Krymu wojsk Białych i uchodźców cywilnych, po zdobyciu Krymu przez Armię Czerwoną.